MiFID

Een betere bescherming van de belegger en meer concurrentie en transparantie op de financiële markten: daar staat MiFID garant voor.

MiFID - voluit de Markets in Financial Instruments Directive - is een uitvloeisel van de Lissabon-agenda. Het doel van die agenda was de Europese Unie om te vormen tot de meest dynamische en competitieve kenniseconomie ter wereld tegen 2010. MiFID had daarin zijn plaats: via een harmonisatie van de regelgeving voor transacties werd ook de eenmaking van de financiële markten mogelijk.

De Europese Richtlijn is sedert 1 november 2007 van kracht in de landen van de Europese Unie, maar ook in  IJsland, Noorwegen en Liechtenstein.
 

Wat zijn de streefdoelen van MiFID ?
 

Een betere bescherming voor de belegger

Elke (occasionele of professionele) belegger zal al met MiFID kennis hebben gemaakt via zijn beleggersprofiel. Financiële instellingen zijn inderdaad verplicht om een beleggersprofiel van hun klanten op te stellen. Ook moeten zij nagaan of de aangeboden producten en diensten wel degelijk aan dat profiel beantwoorden.  

In de eerste plaats deelt een financiële instelling haar klanten in volgens een aantal categorieën. Voor elke categorie gelden specifieke beschermingsregels. In de wet wordt een onderscheid gemaakt tussen klanten die beroepsmatig bij een bank aankloppen, en retailklanten. Particuliere beleggers behoren tot de categorie van de retailklanten en genieten  maximale bescherming. Zodra de klant in een bepaalde categorie is gerangschikt, kan een beleggersprofiel worden opgesteld.

Volgens de wet zijn er drie mogelijkheden:

 

MiFID houdt ook een verplichting in voor de financiële instellingen om hun klanten te informeren. Hoe meer bescherming de klant geniet, des te groter is zijn behoefte aan informatie. Een retailklant heeft dus recht op een maximum aan informatie.

Als algemeen principe geldt dat alle gegevens tijdig moeten worden verstrekt, correct en duidelijk moeten zijn en niet misleidend mogen zijn. Meestal worden de gegevens verstrekt vóór of bij de ondertekening van een overeenkomst met de klant. Ze staan vermeld in de eigenlijke overeenkomst, in de algemene voorwaarden of in een bijzondere bijlage bij de overeenkomst.

Nog steeds met het oog op een betere klantenbescherming bevatten de MiFID-regels ook een aantal vereisten van organisatorische aard voor het intern bestuur van financiële instellingen. Vaak gaat het om een aanvulling op voorwaarden die reeds bestonden. Enkele voorbeelden:

1) De financiële instellingen houden zich aan bijzondere regels op het gebied van:

  • compliance : beleid gericht op het opsporen van inbreuken en op het verminderen van het gevaar voor inbreuken;
  • risk management : risicobeheer ;
  • interne audit : studie omtrent de doeltreffendheid van de systemen en procedures.
     

2) De financiële instellingen voorzien in procedures voor het voorkomen en beheersen van belangenconflicten die nadelig kunnen zijn voor de klanten.
 

3) Volgens MiFID moet er meer aandacht aan de klachtenbehandeling worden besteed. Elke financiële instelling moet beschikken over een efficiënte klachtendienst als eerste opvang. Klanten kunnen ook terecht bij de Bemiddelingsdienst Banken - Krediet – Beleggingen, een onpartijdig bemiddelingsorgaan waarin een (door de financiële sector benoemde) Ombudsman en een vertegenwoordiger van de consumenten zitting hebben (http://www.ombfin.be).

 

Meer concurrentie

MiFID zorgt voor meer concurrentie op de financiële markten. Maar hoe?

Meer concurrentie veronderstelt in de eerste plaats dat de hinderpalen voor het grensoverschrijdend verkeer van effecten uit de weg worden geruimd. Vervolgens moet ook een einde worden gemaakt aan het monopolie van de traditionele beurzen in combinatie met scherpere concurrentie tussen de diverse afwikkelingsplatformen.
 

Meer transparantie

Eén van de MiFID-grondbeginselen is het principe van ‘Best Execution’ of optimale uitvoering. In het kader van de uitvoering van een transactie met een bepaald financieel instrument en bij de keuze van een verhandelingsplatform moet een financiële instelling alle redelijke maatregelen nemen om het best mogelijke resultaat voor haar klanten te bereiken. Voor retailklanten geldt als ‘beste resultaat’ in de eerste plaats een zo laag mogelijke prijs en zo weinig mogelijk uitvoeringskosten.

Elke financiële instelling bepaalt op welke manier zij haar verplichting tot ‘Best Execution’ nakomt in het kader van haar beleid voor de uitvoering van orders. Daarna stelt zij de klant daarvan in kennis en moet zij zijn instemming verkrijgen.

 

Meer weten? Lees zeker ook nog eens onze brochure over MiFID door.