In zijn State of the Union van 28 september 2011 pleitte José Manuel Barroso voor de invoering van een taks op financiële transacties, de zogenaamde Tobin-taks.
Het tarief van de taks op aandelen en obligaties zou 0,1% bedragen en 0,01% voor de taks op de overige financiële producten, vooral afgeleide en gestructureerde producten. Het zou gaan om minimumtarieven. Elke Staat mag haar eigen tarieven vaststellen. De taks zou van toepassing zijn op de in de Europese Unie (EU) gevestigde instellingen, die dan zouden zorgen voor de inning ervan bij hun klanten.
Duitsland en Frankrijk pleiten al maanden voor die heffing. Er bestaat daarover echter geen eensgezindheid in de Commissie. Bepaalde landen, in de eerste plaats Groot-Brittannië, zijn daartegen gekant.
Volgens de jongste berichten zou Frankrijk desnoods bereid zijn om zijn eigen weg te gaan. Duitsland daarentegen wenst dat een dergelijke taks op EU-niveau wordt ingevoerd.
De taks kan voor scheeftrekking van de concurrentie zorgen: de Commissie geeft zelf toe dat er een negatieve weerslag op de groei kan zijn van 0,5 tot 1,8% van het BBP.
Ook in technisch opzicht ligt de invoering van die taks moeilijk: hoe moeten de transacties worden geregistreerd waarop de taks zou worden toegepast ? Hoe kan worden voorkomen dat die transacties zich verplaatsen naar "offshore" financiële centra buiten Europa? Een level playing field op wereldniveau is dan ook fundamenteel belangrijk.
De sector vestigt de aandacht erop dat die taks niet het beste middel is om de risico’s in het financiële stelsel te verminderen en een nieuwe crisis te voorkomen. Toch stelt hij zich op als een constructieve partner bij het zoeken naar een passende oplossing in dit debat.